Μερικές προσεγγίσεις για το φόρουμ, Αναμογενήτριες.

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ σχετικά με την εγρήγορση των ΠΟΛΙΤΩΝ και των ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ ενάντια στις ανεμογεννήτριες στη Σκύρο.

 

Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ, πρώτη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ,

 

Η Σκύρος είναι η ολοκληρωτική έκφραση του “ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ” του Οδυσσέα Ελύτη, κατά μοναδικότητα και αποκλειστικότητα, του καθώς “Όθε είπε και εγεννήθηκεν η θάλασσα, ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΕΘΑΥΜΑΣΑ, και στη μέση της ΕΣΠΕΙΡΕ ΚΟΣΜΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ κατ’ εικόνα κι ομείωσή του..”, έτσι ακριβώς και με πάθος ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ, το ζουν οι κάτοικοι του νησιού της Σκύρου κάθε πρωί που στρέφουν το βλέμμα τους και μετρούν το πρόσκαιρο της ματαιότητας της ύπαρξης με την απαρχή της αιωνιότητας της ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΑΣ .

 

Για να το νιώσει αυτό ο καθείς, ώστε αισθανόμενος το ρίγος του ΔΕΟΥΣ της ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΑΣ στη φύση του “βουνού”, και την αδρεναλίνη της οργής και θυμού, για την σκέψη και μόνο “μιας μελλούμενης βιαιοπραγίας της παρθένου” στο όρος Κόχυλας, δεν χρειάζεται να περπατήσει κανείς στις βουνοκορφές του.

 

Το νιώθει κανείς στο λόγω, και το αισθάνεται στο βλέμμα των ψαράδων, όπου μαζεμένοι το ηλιοβασίλεμα στο Μώλο αφού ρίξανε τα δίχτυα τους, το ‘χουν στραμμένο, προς τον Κόχυλα, κι αφού τα μιλήσουν και πάρουν το χρησμό για το τι μέλη γενέσθαι την επαύριο, θα καληνυχτιστούν, για να ξυπνήσουν τα χαράματα, και πάλι θα στρέψουν το βλέμμα τους στον Κόχυλα με ΔΕΟΣ και ΕΥΛΑΒΕΙΑ για το ΕΥΣΠΛΑΧΟ του ΧΡΗΣΜΟΎ ΤΟΥ ότι με σιγουριά τα δίχτυα θα σηκώσουν πριν στο σπίτι τους θα γυρίσουν.

 

Το νιώθει κανείς στο λόγω, και το αισθάνεται στο βλέμμα των γεωργών, κάθε και όπου συναντιούνται, στον καφενείο στο κονάκι ή στους αγρούς, το χρησμό του Κόχυλα για τη σπορά, το ευδόκιμο, τη σοδειά και το ξανέμισμα θα συζητήσουν.

 

Το νιώθει κανείς στο λόγω, και το αισθάνεται στο βλέμμα των κοτσινογόνατων (τσομπάνηδων), κάθε που σμίγουν στις πλαγιές στα κονάκια και στα σπερίσματα (επισκέψεις) και συζητούν το πως να εξηγήσουν το χρησμό που πήραν από τον Κόχυλα, για το αν θά ‘χει χορτάρι και πότε θα πάνε την άνοιξη τα σφαχτά τους στο “βουνό” κ.κ.κ.

 

Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ, δεύτερη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Το υψηλότερο σημείο του Κόχυλα είναι 792 μέτρα ο δε μέσος όρος του υψιπέδου όπου υπολογίζεται να εγκατασταθούν είναι γύρω στα 450 μέτρα (δική μου εκτίμηση άντε + - 30 μέτρα).

 

Το ελάχιστο του ύψους του κορμού των ανεμογεννητριών είναι 110 μέτρα και το μέγιστο με το πτερύγιο είναι 140, το οποίο σημαίνει μια αναλογία υπέρ εκθέματος στη κοινή θέα 20 με 25 τοις εκατό.

 

Δεδομένου το ότι το πιο ΑΠΟΜΑΚΡΟ σημείο θέασις των είναι λιγότερο από 10 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ το δε κοντινότερο ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΡΕΙΑ χιλιόμετρα το ΕΚΤΡΩΜΑ της ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ των στη ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ της ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΑΣ του ΠΟΙΗΤΗ είναι πέρα για πέρα ΑΝΤΙΘΕΤΗ με τη ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ.

 

Και δεν είναι συγκρίσιμο με άλλες τοποθεσίες όπου έχουν εγκατασταθεί, όπου εκ μεγάλων αποστάσεων 30 40 ή και πλέον χιλιομέτρων απόστασις από κάποιο δρόμο, θα δεχόταν κανείς ότι φαντάζουν σαν τους μυθηστορηματικούς ανεμόμυλους του Δον Κιχώτη. Για πιο ενδιαφέρουσα προσέγγιση της βαρβαρότητας της επέμβασης και αλλοίωσης αισθητικής του τοπίου θα παραπέμπω στα άρθρα.

http://www.diktioaigaiou.gr/contents/about.php?kid=62&action=show&m1=4〈=1

http://eyploia.aigaio-net.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2163

http://eyploia.aigaio-net.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=939

 

Η ΑΝΑΓΚΗ, τρίτη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Στη Σκύρο υπήρξαν και λειτούργησαν δυο ανεμογεννήτριες πειραματικές, το ανώτερο ύψος των είναι 30? μέτρα που παρ ‘ ότι ήταν τόσο κοντά στο δρόμο ή αισθητική τους παρουσία, πέραν του ότι ήταν σε τέτοιο σημείο μη προκλητικό αλλά παρ΄ όλα αυτά φάνταζαν σαν οικείο τεχνολογικό έργο τέχνης, οι οποίες μέσα σε τέσσερα? χρόνια, κάναν απόσβεση κεφαλαίου και στη συνέχεια άφησαν και κέρδος, και αν για ένα μικροπρεπή ανθρώπινο παράγοντα αμέλειας δεν καταστρέφονταν λόγω ισχυρού ανέμου, το νησί θα είχε έσοδα για την ανάπτυξή του και ίσως με σχετικό ενδιαφέρων και αυτοτέλεια της ενέργειάς του. Δυστυχώς η ευσυνειδησία των τεχνοκρατών και των αιρετών του Δήμου της παράτησαν στο έλεος της φθοράς του χρόνου.

 

Ακόμα και το σύνολο των μελλοντικών αναγκών με πολύ ελάχιστη επένδυση, μπορεί να καλυφθεί χωρίς αρνητική επίδραση στην αισθητική και στο περιβάλλον για τις έκτακτες ανάγκες του καλοκαιριού.

 

Και να λάβει κανείς υπ’ όψη ότι καμία ή ελαχιστότατη προβολή έχει γίνει, για τη χρήση συσκευών οικονομικής κατανάλωσης ρεύματος (σε ψυγεία κινητήρες λαμπτήρες κ.τλ.).

 

ΤΟ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ, τέταρτη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Είναι αυτή που έχω αναρτήσει σε πολλές ιστοσελίδες. (β.π. http://troktiko.blogspot.com/2008/07/bloger-blogspot.html καθώς και αλλού όπως και στο http://lamianews.blogspot.com/2008/07/blog-post_12.html

 

πέραν του των δικών μου αναρτήσεων στο http://diaploki-diafthora.blogspot.com/ και τα άλλα.

Η ΔΙΑΠΛΟΚΗ, πέμπτη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Η ιδιοκτησιακή προσέγγιση είναι άμεσα συνδεδεμένει με τη διαπλοκή πλείστων παραγόντων για την αφαίμαξη και οικειοποίηση ΔΗΜΟΣΙΩΝ και ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ εις βάρος του συνόλου, ένας συμπαγές μέτωπο από πλευράς των κατοίκων κατά τις αδιαφάνειας και υπέρ του σεβασμού των ΔΙΚΑΙΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ είναι ταυτόχρονα και ένα ΕΠΛΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΥΜΑ για το κοινό τους ΜΕΛΛΟΝ, και εξάσκηση πολιτικής παιδείας των ΠΟΛΙΤΩΝ, και των αποδοτέων κληρονομιών των ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ.

 

ΟΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ, εκτη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Οι παρενέργειες των διαπλεκόμενων “αδιαφνών και παράνομων ιδιωτικών συμφερώντων” σε όλα τα επίπεδα επιφέρουν δυσλειτουργία στην ευνομούμενη πολιτεία, και είναι πασιφανή, τόσο στην πολιτική την νομοθετική όσο και στην εκτελεστική εξουσία.

 

Η σθεναρότητα τις αντίστασις αυτής στο πολυεπίπεδο τις διαφθοράς, προκαλεί και νουθέτηση των συνεργών στην απαξίωση του πολιτικού λειτουργήματος αλλά και την ανασύνταξη των ΠΟΛΙΤΩΝ με ΠΑΙΔΕΙΑ για την ΜΗ περαιτέρω αλλοίωση, και εκτροχιασμό των θεσμών.

 

Η ΠΙΣΤΗ και ΗΘΙΚΗ, Έβδομη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Ο πνευματικός ρόλος των λειτουργών τις εκκλησίας του “Οίκου του Θεού”, καλός με την πίστη, αλλά! κακός με το ήθος τους, εκπίπτει του σεβασμού του θεοσεβούμενου των ανθρώπων, και απεναντίας γίνετε λημέρι των διαπλεκόμενων, (πολιτικών, οικονομικών, και των δικονομικών παραγόντων) εραστών της περιουσίας του “Οίκου του Θεού” και των κοινών της “Εκκλησίας του Δήμου” Σκύρου.

 

Η ΥΠΟΘΑΛΨΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ Όγδοη ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Με το κτηματολόγιο θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο οι αντιθέσεις, με ασύμμετρες συνέπειες για το μέλλων, έχοντας λοιπόν κατά νου και αυτό, ότι, ότι στρεβλό μπορεί να διορθωθεί εν τη γέννεση του είναι και μια κατάκτηση ειρηνικής συνύπαρξης των συμπολιτών, και για το μέλλων και των απογόνων των διαπλεκόμενων. Μην ξεχνάμε το “αμαρτίαι παιδεύουσι τέκνα”, που όπως και να το κάνουμε πολύ από τους εμπλεκόμενους είναι σκυταλοδρόμοι ευθυνών των γονέων τους που τα χρόνια τις αμάθειας του φόβου τις τρομοκρατίας και τις υποτέλειας τους σε συνεργασία, και δια ίδιων συμφέρον, με τους Οθωμανούς, οικειοποιήθηκαν για λογαριασμό τους, και επωμίσθηκαν από συμφέρων, να μεταφέρουν την ευθύνη για την περίθαλψη και διατήρηση κλοπημαίων προϊόντων στους αποδοθείς του παράνομου τις κληρονομιάς των.

Έχω και επίγνωση και στοιχεία των όσων γράφω αλλά και κατανόηση τους δράματος που είναι υπόλογοι να φέρουν σε πέρας.

 

ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ούτε οι κάτοικοι τις Σκύρου είναι εναντίων των ανεμογεννητριών, ΑΛΛΑ υπό όρους διαφάνειας και δια τους λόγους που δεν παρεκτρέπονται του περιεχομένου των ανωτέρω ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΩΝ

ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ, ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ, ΑΝΑΓΚΗΣ, του ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟΥ, ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ, ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ, ΠΙΣΤΗΣ και ΗΘΙΚΗΣ, ως και την ΥΠΟΘΑΛΨΗ μελλοντικών ΔΡΑΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ.

 

Η προφητεία του ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΟΙΗΤΗ Γιώργου Σεφέρη “… Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος. Τὸ δράμα αὐτοῦ τοῦ τέλους μᾶς βασανίζει, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, ὅπως στοὺς παμπάλαιους χοροὺς τοῦ Αἰσχύλου. Ὅσο μένει ἡ ἀνωμαλία, τόσο προχωρεῖ τὸ κακό…… ἡ καταπίεση ποὺ κάλυψε τὸν τόπο. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή…”
Η παρακαταθήκη των κεκτημένων της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΡΟΥ δια των επιφανών ανδρών και τεκνων τοις
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
«ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΚΥΡΟΥ» ΜΙΑΣ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ 1929-1933 Εν ΑΘΗΝΑΙΣ 1933 και

ΜΙΧΑΗΛ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ

‘‘ΤΟ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΝ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΚΥΡΟΥ’’ ΜΙΑΣ ΕΠΤΑΕΤΙΑΣ 1934-1940. Εν ΑΘΗΝΑΣ 1941

 

επαφίεται πέραν των κατοίκων τις, και στο πολιτικό ήθος των εκ καταγωγής Σκυρίων βουλευτών, Παπαγεωργίου Γεωργίου (ΠΑΣΟΚ) και Μαυρίκου Γεωργίου. (ΚΚΕ).

Κάτι το σημαντικό,
πέρα από την δικαιολογημένη ανησυχία των κατοίκων, για τον όποιο πιθανόν ποσοτικό αριθμό ανεμογεννητριών και το μέγεθος της ισχύος αυτών προς έγκριση για εγκατάσταση στο “βουνό”, θα πρέπει αφ’ ενός ο Δήμος, ειδάλλως ο υπάρχων Σύλλογος του κινήματος κατά των ανεμογεννητριών ή και οι δυο μαζί, να προσβάλουν το “νομικίστικο δικονομικό” ιδιοκτησιακό καθεστώς των εδαφών επί του “βουνού” που η Μονή Μεγίστης Λαύρας επικαλείται ως δικό της δικαιωματικό κεφαλαίο συμμετοχής στην κοινοπραξία.Και τούτο διότι οι εκτάσεις του βουνού, που η Μονή Μεγίστης Λαύρας επικαλείται ως δικό της κεφαλαiο συμμετοχής στην κοινοπραξία δεν της ανήκουν, είναι διαβλητό “δικονομικά νομικίστικο” προϊόν!, διότι οι εκτάσεις στο”Βουνό” είναι δημόσιες χορτολιβαδικές και ανήκουν στη δικαιοδοσία του Δήμου Σκύρου από το δημόσιο, και μελλοντικά το όπιο οικονομικό όφελος θα πρέπει αποκλειστικά να το επωφεληθεί ο Δήμος Σκύρου για της ανάγκες ανάπτυξης του Δήμου, ως πηγή εσόδων, και το κοινό συμφέρων των δημοτών του.Το έγγραφο προτεραιότητας 1462 της από 16-7-1992 του πρώην Δημάρχου Σκύρου Γιάννη Τσακαμή, προς τη Νομαρχία σε απάντηση εγγράφου 13598/23-6-1992 της Νομαρχίας, πέραν της πληθώρας των άλλων εγγράφων που καταγράφονται στα βιβλία των επιφανών ανδρών της ΣκύρουΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
«ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΚΥΡΟΥ» ΜΙΑΣ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ 1929-1933 Εν ΑΘΗΝΑΙΣ 1933 
και
ΜΙΧΑΗΛ  ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
”ΤΟ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΝ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΚΥΡΟΥ” ΜΙΑΣ ΕΠΤΑΕΤΙΑΣ 1934-1940. Εν ΑΘΗΝΑΣ 1941στοιχειοθετούν το ΒΑΣΙΜΟ του ΛΟΓΟΥ του ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ του ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΡΟΥ επί των χορτολιβαδικών εκτάσεων στο βουνό, εν αντιθέσει της Μονής Μεγίστης Λαύρας, που  τη συνδρομή νομικών τινών “ιδιωτών πολιτικών συμβούλων” και “νομικών διαπλεκόμενων αστέρων στη διαφθορά”, επικαλείται ως δική της αξία συμμετοχικού κεφαλαίου στην κοινοπραξία των ανεμογεννητριών.Πέρα από τις όποιες παραδικαστικές λοβιτούρες των όποιων “δικονομικά νομικίστικων αστερίσκων”, ο Δήμος έχει σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα της προτεραιότητας της απαλλοτρίωσης των εκτάσεων υπέρ του δήμου, καθότι είναι δημόσιες χορτολιβαδικές.

Μάλιστα οι φορείς που εκπροσωπούν και την πλειοψηφία των κατοίκων του Λαού της “Εκκλησίας του Δήμου Σκύρου” έχουν την υποχρεώσει και το δικαίωμα να υπερασπιστούν και να διεκδικήσουν το ΔΙΚΑΙΟ τους, αυτό από τον “Οίκο του Θεού” της Μονής της Μεγίστης Λαύρας.   

Πιθανόν, και διόλου παράξενο, η σοβαρή αμέλεια της διεκδίκησης της περιουσίας της “Εκκλησίας του Δήμου” Σκύρου, να αντιμετωπίζεται από το Δημοτικό Συμβούλιο τη συνδρομή “νομικών αστέρων της διαπλοκής” με την ίδια υπευθυνότητα που υπερασπίζονται και την Δημοτική Χορτονομή στο βόρειο τμήμα του νησιού, επιτρέποντας την καταπάτησή της από την μια, αλλά και αποκρύπτοντας στοιχεία ταυτοχρόνως, τη συνδρομή “νομικών αστέρων της διαπλοκής” και από την Δικαιοσύνη, άμμεσα ως παραδικαστική παρενέργεια εις βάρος του δημοσίου, του δήμου, και των δημοτών, και υπέρ των διαπλεκόμενων στη διαφθορά, συμπράττοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο με τους καταχραστές της Δημοτικής και Δημόσιας περιουσίας!!!
(βλ.π. http://bp2.blogger.com/_3WkF9y261hw/R-oIYWxZGzI/AAAAAAAAABg/G2b4mV__VgM/s1600-h/untitled1.bmp )Με εκτίμηση
Αθανασιάδης Κωνστατίνος
Σουηδία.Μπορείτε να δείτε όλα στα σχόλια για αυτό το άρθρο εδώ:
http://skyroson.gr/book/?p=35#comments

                            

         Προς  τα  Υπουργεία  ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ  &  ΠΕΧΩΔΕ 

      Αξιότιμοι  Κύριοι,    Κοντεύει ένας χρόνος από τότε που τα σχέδια της καταστροφής της πατρίδας μας Σκύρου αποκαλύφτηκαν.  Ως τότε, τίποτα δεν προμήνυε  τους κινδύνους που θα αντιμετωπίζαμε.      Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, πρόκειται για την κοινοπραξία Αιολική Νότιας Σκύρου Α.Ε.-Μονή Μεγίστης Λαύρας-ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. και τα σχέδια τους να εγκαταστήσουν στο νησί μας γιγαντιαίο αιολικό σταθμό, συνολικής ισχύος 333 MW, αποτελούμενο από 111 υπερμεγέθεις ανεμογεννήτριες των 3 MW, (10 αιτήσεις με αριθμ. Πρωτοκ. ΡΑΕ  Γ940 έως Γ949 / 28-4-2005).  Έργο, το οποίο πρόκειται να μετατρέψει ολόκληρη τη Νότια Σκύρο – το φημισμένο «Βουνό» των Σκυριανών- σε μια απέραντη βιομηχανική ζώνη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.    Όλα αυτά έγιναν ερήμην του Σκυριανού λαού, παρ’ όλο που οι σχετικοί -για τέτοιες εγκαταστάσεις- νόμοι, (Υ.Α. Η.Π 37111/2021/2003  και ν. 3422/2005 ΦΕΚ Α’ 303/13-12-2005), προβλέπουν ως απαραίτητη προϋπόθεση  την προηγούμενη ενημέρωση και συμμετοχή των κατοίκων.  Κανείς δεν γνώριζε τίποτα, πλην ίσως ελαχίστων, ενώ οι αιτήσεις της κοινοπραξίας είχαν υποβληθεί  ήδη από τον Απρίλιο του 2005 !   Η αποκάλυψη αυτών των σχεδίων, έχει ξεσηκώσει στο σύνολο του το σκυριανό λαό κι αγωνιζόμαστε σύσσωμοι για τη σωτηρία της πατρίδας μας. Επί 8 μήνες τώρα, σύλλογοι, φορείς και χιλιάδες απλοί πολίτες σας στέλνουμε κείμενα σθεναρής εναντίωσης, με τα οποία παρουσιάζουμε με επιστημονικό και υπεύθυνο τρόπο τις καταστροφικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις που θα έχει για το νησί μας μια τέτοια δυσανάλογου μεγέθους εγκατάσταση.   Και σαν να μην έφθανε αυτό, πληροφορούμαστε ότι το Υπουργείο Ανάπτυξης έδωσε Άδεια Παραγωγής στην εν λόγω κοινοπραξία για 2 αιολικά πάρκα (με αριθμ. Πρωτ. ΡΑΕ Γ943 και Γ949) στη Νότια Σκύρο.  Απόφαση που παραβλέπει τη καθολική αντίθεση των σκυριανών και επιβραβεύει τους λίγους ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι με κίνητρο το «αγνό» πάθος τους για τα τεράστια κέρδη που φέρνουν οι διπλές επιδοτήσεις – επιδοτήσεις εγκατάστασης αλλά και επιδοτήσεις της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος- εισβάλλουν σε τόπους παρθένους και αμόλυντους ως κατακτητές. Μ’ αυτό τον τρόπο, μια ολόκληρη  κοινωνία καταδικάζεται σε μαρασμό.  Ενώ  παράλληλα,  με  την χωρίς μέτρο  προώθηση  τηςχωροθέτησης   γιγαντιαίων  αιολικών  σταθμών  στα  νησιά,   δυσφημίζονται οι ΑνανεώσιμεςΠηγές  Ενέργειας  και  προβάλλεται  ένα  πρότυπο  αειφόρου  ανάπτυξης  αποκρουστικό  και βλαβερό για τις μικρές νησιωτικές κοινωνίες.      Στο σημείο αυτό, θεωρούμε σκόπιμο να επαναλάβουμε συνοπτικά τις αντιρρήσεις μας για το συγκεκριμένο έργο.   Για τη Σκύρο και τους Σκυριανούς μια τέτοια εγκατάσταση σημαίνει : 1)  Την υποβάθμιση του νησιωτικού τοπίου, με τη μετατροπή του Βουνού (δηλ. ολόκληρης της νότιας Σκύρου) σ’ ένα απέραντο νταμάρι. Οι εργασίες εκσκαφής θεμελίων για τις ανεμογεννήτριες (Α/Γ), οι εκβραχισμοί για τη δημιουργία των πλατειών χωροθέτησης τους , τα βαρέα μηχανήματα, η διάνοιξη δρόμων δεκάδων χιλιομέτρων για τη μεταφορά τους, καθώς και οι διασυνδέσεις μεταξύ τους και των υποσταθμών, θα οδηγήσουν σε ριζική μεταβολή του τοπίου από την δημιουργία πρανών, ορυγμάτων, αποθέσεις μπάζων και από εκτεταμένες εκχερσώσεις. 2)  Για τους ίδιους λόγους, θα υπάρξει διάβρωση των εδαφών και αλλαγές στα υδρολογικά χαρακτηριστικά, με φυσικό επακόλουθο να απειληθούν ακόμη και με εξαφάνιση οι πηγές του Βουνού.   3)  Προσβάλλεται η ακεραιότητα της συγκεκριμένης προστατευόμενης  περιοχής που ανήκει στο ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο NATURA 2000, με κωδικό GR2420006, και είναι χαρακτηρισμένη ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας της Ορνιθοπανίδας (ΖΕΠ). Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (Ε.Ο.Ε.) έχει χαρακτηρίσει τη  Σκύρο ως Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΠΕ), με κωδικό GR 115.     4)  Απειλείται με εξαφάνιση η προστατευόμενη πανίδα και χλωρίδα, καθώς και η ορνιθοπανίδα της περιοχής. Μεταξύ των ειδών της υπάρχουν σπάνια και μοναδικά είδη, ορισμένα από τα οποία απαντώνται μόνο στη Σκύρο. Σημειώστε επίσης, ότι από το νησί διέρχεται ένας από τους βασικούς διαδρόμους των μεταναστευτικών πουλιών.   5)  Καταστρέφεται ο φυσικός οικότοπος της μοναδικής παγκοσμίως φυλής του  Σκυριανού Αλόγου, η οποία προστατεύεται βάσει του κανονισμού ΕΟΚ 2078/92 περί διατήρησης σπανίων ειδών αγροτικών ζώων, με συνέπεια να απειληθούν με εξαφάνιση τα λίγα ζώα που  έχουν απομείνει. 6)  Συρρικνώνεται δραματικά ο ζωτικός χώρος των Σκυριανών κι επομένως η ποιότητα ζωής τους, με τη μετατροπή του μισού νησιού σε υπαίθρια βιομηχανική ζώνη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.  7)  Καταστρέφεται η κτηνοτροφία του νησιού, αφού ο κύριος όγκος των αιγοπροβάτων ζουν στο Βουνό, στερώντας έτσι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού από το κύριο εισόδημά του.     Καταστρέφεται  η  μελισσοκομία,  αφού στο Βουνό βρίσκονται περί τις  2500  κυψέλες,   παράγοντας το ονομαστό σκυριανό θυμαρίσιο μέλι του Βουνού. 9)  Καταστρέφεται ο τουρισμός της Σκύρου, που αποτελεί βασικό παράγοντα ζωής των Σκυριανών, εξ αιτίας της οπτικής όχλησης και της ανεπανόρθωτης βλάβης του τοπίου του νησιού. 10)  Μειώνεται η αξία της γης λόγω της αισθητικής και περιβαλλοντικής υποβάθμισης του νησιού, σχεδόν μοναδικού πλούτου σήμερα για τους Σκυριανούς.  11)  Εξ αιτίας όλων των παραπάνω, θα υπάρξει μείωση των εισοδημάτων των κατοίκων και αύξηση της ανεργίας ως φυσικό επακόλουθο, ενώ ακυρώνεται η προοπτική για ήπιες μορφές τουριστικής ανάπτυξης για τις οποίες προορίζεται η Σκύρος, λόγω της ιδιαιτερότητας του φυσικού τοπίου και των ζωντανών πολιτιστικών καταβολών της.   12)  Διασπάται η πολιτιστική δομή του τόπου, αφού η βίαιη αυτή παρέμβαση στη ζωή των κατοίκων με την εγκατάσταση τόσο υπερβολικά μεγάλου αριθμού και μεγέθους ανεμογεννητριών, δεν είναι παρά μια εχθρική εισβολή που θα οδηγήσει τους κατοίκους σε έξοδο από τη Σκύρο. Με αποτέλεσμα τη δραματική περαιτέρω μείωση του πληθυσμού του νησιού, λόγω της αδυναμίας των κατοίκων του να ζήσουν πάνω σ’ αυτό. 13)  H αποκατάσταση του περιβάλλοντος, όταν ύστερα από 20 χρόνια οι επενδυτές αποχωρήσουν, θα είναι αδύνατη.      Πέρα όμως από τις επιπτώσεις και τα προβλήματα αυτά, το έργο καταστρατηγεί κάθε έννοια αναλογικότητας, διότι τα 333 MW αντιστοιχούν στο 14% του Εθνικού στόχου για το 2010  (δηλ. επί συνόλου  2.340 MW – βάση της επικαιροποίησης του Εθνικού Σχεδίου για τη Μείωση Εκπομπών ΑΦΘ,  Δεκέμβριος 2006).     Ζητάτε δηλαδή, ένα μικρό νησί των 208 τετρ. χλμ. να επωμισθεί το βάρος και να υποστεί τις συνέπειες μιας εκ των μεγαλυτέρων αυτού του είδους βιομηχανικών εγκαταστάσεων του πλανήτη.  Με τη δικαιολογία ότι η Σκύρος έχει υψηλό αιολικό δυναμικό. Πράγμα ανακριβές, διότι όπως δείχνουν διεθνείς στατιστικές οι πιθανότητες για ανέμους πάνω από 4 μποφόρ (όπου αρχίζουν να περιστρέφονται οι Α/Γ), στη διάρκεια ενός ολόκληρου  χρόνου, είναι :  Για τη Σκύρο 41%, για τη Μύκονο 66%, για τη Νάξο 56%, για τη Κάρπαθο 68% !    Βασική  αρχή  της  Ευρωπαϊκής  Ένωσης  είναι «ο  ρυπαίνων πληρώνει», που σημαίνει ότι το μέγεθος των εγκαταστάσεων ΑΠΕ  θα είναι κατ’ αρχήν σύμμετρο των τοπικών αναγκών. Και θεωρούμε παράλογο να πιστεύει κανείς,  πως πρέπει να καταστραφεί το νησί μας  για  να καλυφθεί η  υπερκατανάλωση των μεγάλων αστικών κέντρων  και  να … σωθεί ο πλανήτης!   Δυστυχώς,  δίδεται  σήμερα  η  εντύπωση  ότι  προωθείτε  την  αδειοδότηση,  ευνοώντας  τα συμφέροντα της κοινοπραξίας, παρά τη βούληση του σκυριανού λαού και κυρίως σε βάρος αυτής της ίδιας της υπόστασής του. Χωρίς, ούτε καν να λαμβάνετε υπ’ όψη σας το γεγονός ότι οι Σκυριανοί έχουν ήδη παραχωρήσει (κι ακόμα και σήμερα παραχωρούν) μεγάλες και σημαντικές περιοχές του νησιού για τις ανάγκες της Εθνικής Άμυνας.     Αυτή είναι, ξεκάθαρα, η πραγματικότητα και η αγανάκτηση όλων μας έχει γιγαντωθεί!   ΝΑΙ,  ΕΙΜΑΣΤΕ  ΟΛΟΙ  ΕΝΑΝΤΙΑ !   -   Οι  κάτοικοι της Σκύρου (2000  υπογραφές εναντίον του έργου)    -   Ο  Δήμος  Σκύρου (αριθμ. Απόφασης Δημοτικού Συμβουλίου  177/2007)-   Η  Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ευβοίας-   Ο  Αγροτικός Συνεταιρισμός Σκύρου-   Η Ένωση Πολιτών Σκύρου για τη Προστασία του Περιβάλλοντος-   Το Μουσείο Φαλταϊτς-    Ο Κυνηγετικός Σύλλογος-    και πολλοί άλλοι σύλλογοι και φορείς του νησιού.Γιατί πιστεύουμε ότι θα ήταν μωρία να επιτρέψουμε να καταστραφεί το νησί, χάριν ορισμένων ιδιωτικών ενεργειακών επενδύσεων,  απλόχερα  επιδοτούμενων !      Η θέση του Σκυριανού λαού είναι συνοπτικά η εξής :    Ο αριθμός  των ανεμογεννητριών  πρέπει να καλύπτει τις  ανάγκες  του  νησιού.    Η θέση μας αυτή στηρίζεται στην τελευταία Ανακοίνωση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, της 7^ης Ιουνίου 2007, στην οποία θεμελιώνεται επιστημονικά η δυνατότητα χωροθέτησης Α/Γ  στα νησιά, η συνολική ισχύς των οποίων μπορεί να φθάσει –σε ορίζοντα 10ετίας- μέχρι το διπλάσιο του μέγιστου της κατανάλωσης τους. Ώστε να αποφεύγονται τα  «…προβλήματα ανεξέλεγκτης ανάπτυξης αιολικών σταθμών και συνεπώς να διαφυλάσσεται το ευαίσθητο περιβάλλον των νησιών και ο χαρακτήρας τους, ενώ παράλληλα τα νησιά συμβάλλουν, κατά το μέρος που τους αναλογεί, στην επίτευξη των στόχων της χώρας για μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων …».   Περιμέναμε λοιπόν, όπως σας ζητήσαμε, να επανεξετάσετε το θέμα. Να εκτιμήσετε τα δεδομένα, με βάση όσα σας αναπτύσσουμε και να ματαιώσετε την τερατώδη αυτή εγκατάσταση στο νησί μας.  Μέχρι σήμερα όμως, το μόνο που έχουμε εισπράξει είναι η σιωπή και η αδιαφορία σας.  Κι οι μεθοδεύσεις συνεχίζονται.      Γι’ αυτό,  έστω  και  την  ύστατη  ώρα  σας  ζητάμε  για  μια  ακόμη  φορά : 

   Να απορριφθεί κάθε αδειοδότηση στην κοινοπραξία «Αιολική Νότιας Σκύρου Α.Ε - Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας -  ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε.», να αφαιρεθούν οι άδειες που τους έχουν, μέχρι σήμερα, παραχωρηθεί και να σταματήσει άμεσα η υλοποίηση του έργου. 

   Αυτά, σαν μια ύστατη έκκληση.   Γιατί εδώ που έχει φθάσει ο αγώνας μας, δεν υπάρχει για μας επιστροφή.   Θα συνεχίσουμε. Με όποιους τρόπους νομίζουμε ότι θα είναι πιο αποτελεσματικοί.                                           ΣΚΥΡΟΣ    ……………………………………………………………………….                            ΟΙ  ΚΑΤΟΙΚΟΙ  &  ΟΙ  ΦΟΡΕΙΣ  ΤΗΣ  ΣΚΥΡΟΥ    

Έντονα αμφισβητείται πλέον η κατασκευή και η λειτουργία ανεμογεννητριών, ως εναλλακτική λύση παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Τα συμπεράσματα που έχουν προκύψει από τη χρονική στιγμή που άρχισαν να λειτουργούν οι πρώτες ανεμογεννήτριες είναι απογοητευτικά και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά:

Σύμφωνα με στοιχεία της οργάνωσης GREEN PLANET: «η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια από τη λειτουργία ανεμογεννητριών είναι απίστευτα ασήμαντη ενώ η καταστροφή στο φυσικό περιβάλλον είναι πρωτοφανής και ανεπανόρθωτη!»Από τα γεγονότα που σχετίζονται με την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών προκύπτει ότι μια ανεξέλεγκτη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος βρίσκεται σε εξέλιξη, με μοναδικό κίνητρο το οικονομικό όφελος επιχειρηματιών, που εκμεταλλευόμενοι τις μεγάλες επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης επωφελούνται της ευνοϊκής γι’ αυτούς νομοθεσίας. Μερικές από τις επιπτώσεις είναι σύμφωνα με τους επιστήμονες οι εξής:- Η χλωρίδα, η πανίδα, οι ανεξερεύνητες αρχαιολογικές θέσεις, τα παραδοσιακά μονοπάτια, θα χαθούν κάτω από το βάρος των βίαιων επεμβάσεων.- Οι εκατοντάδες ανεμογεννήτριες, οι υποσταθμοί, οι γραμμές μεταφοράς θα εξαφανίσουν το κάλλος των φυσικών τοπίων που θα μετατραπούν σε βιομηχανικές ζώνες παραγωγής αιολικής ενέργειας. Επίσης θα φέρουν καίριο πλήγμα στον τουρισμό (στη Δανία ο τουρισμός έπεσε 40%), την κτηνοτροφία και σε όλους αυτούς που εργάζονται και ζουν από το δάσος.- Το μεγαλύτερο αιολικό «πάρκο» στην Ευρώπη έχει τρεις μόνιμους υπαλλήλους. Επομένως το πρόσχημα για την καταπολέμηση της ανεργίας είναι ψευδές.- Καταστρέφεται το δάσος από διαμορφώσεις και διανοίξεις δρόμων.- Οι εγκαταστάσεις εξυπηρετούν τα ευκαιριακά συμφέροντα των επιχειρηματιών της αιολικής ενέργειας που σπεύδουν να αξιοποιήσουν τα Ευρωπαϊκά κονδύλια ως νέοι αποικιοκράτες.

Επειδή το μην δημοσιοποιεί κάποιος την αποψή του και να ζητάει απο τους άλλους να το κάνουν δεν είναι σωστό,ξεκαθαρίζουμε ευθύς εξαρχής την θέση μας για το συγκεκριμένο θέμα.Κατ’αρχάς δεν θεωρούμε τις ανεμογεννήτριες ήπια μορφή ενέργειας.Είναι το χειρότερο είδος παραγωγής ενέργειας γιατί  κάτι που παράγει ενέργεια για δέκα μόνο χρόνια επιβαρύνει το περιβάλλον για πολλούς αιώνες μετά μιας που και τα άψυχα κουφάρια των ανεμογεννητριών είναι αδύνατον να αποσυρθούν. Αυτός και οι άλλοι δεκάδες λόγοι που αναπτύχθηκαν απο  φορείς του νησιού μας κάνουν να θεωρούμε την εγκαταστασή τους ολέθρια και τα αποτελεσματά τους καταστροφικά μη αναστρέψιμα.

                                                            skyroson 

Ερώτηση στη Βουλή προς τους Υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ και Ανάπτυξης, κατέθεσε ο βουλευτής Εύβοιας Δημήτρης Πιπεργιάς, σχετικά με το μεγάλο αριθμό των αιτήσεων, που έχουν υποβληθεί, για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων στη Σκύρο και τις επιπτώσεις που θα έχουν αυτές οι επενδύσεις, αν υλοποιηθούν, για το φυσικό περιβάλλον του νησιού.Ο Βουλευτής στην ερώτησή του σημειώνει ότι έχουν χορηγηθεί 2 άδειες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε αιολικά πάρκα, συνολικής ισχύος 75,8 MW και παράλληλα έχουν υποβληθεί στη ΡΑΕ 17 αιτήσεις για άδειες παραγωγής από αιολική ενέργεια, συνολικής ισχύος 545 MW. Αναφερόμενος και στο έγγραφο της Ένωσης Πολιτών Σκύρου, επισημαίνει ότι σύμφωνα με τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί, σχεδιάζεται η εγκατάσταση αιολικών πάρκων, κυρίως στο νότιο τμήμα του νησιού και συγκεκριμένα στο «ΟΡΟΣ ΚΟΧΥΛΑ» που είναι ενταγμένο στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000 και που αποτελεί το φυσικό χώρο όπου παραδοσιακά διαβιούσε το περίφημο Σκυριανό Αλογάκι, το οποίο σήμερα απειλείται με εξαφάνιση.«Με δεδομένο ότι η εγκατάσταση μεγάλου αριθμού ανεμογεννητριών απαιτεί διάνοιξη δεκάδων χιλιομέτρων δρόμων και πλείστες άλλες επεμβάσεις στο φυσικό τοπίο (θεμελιώσεις με μεγάλες ποσότητες μπετόν κλπ), οι κάτοικοι της Σκύρου εύλογα εκφράζουν την ανησυχία τους ότι τα αιολικά πάρκα θα αλλοιώσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού. Επισημαίνουν ότι, με αυτόν τον τρόπο, θα πληγεί ο τουρισμός του νησιού, που αποτελεί και τον κύριο πυλώνα της οικονομίας του, αφού θα μετατρέψουν το νησί από όμορφο και ελκυστικό σε αφιλόξενο και αποκρουστικό για τους κατοίκους και τους επισκέπτες.» τονίζει ο Δ. Πιπεργιάς.Επιπρόσθετα ο βουλευτής σημειώνει ότι επειδή η Σκύρος δεν είναι συνδεδεμένη με το Εθνικό Δίκτυο Μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, οι δυνατότητες απορρόφησης ενέργειας από αιολικά πάρκα περιορίζεται σε ελάχιστα MW. Αναφέρεται ακόμα στην τοποθέτηση του προέδρου της ΡΑΕ κ. Καραμανή στην Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας της Βουλής (16.5.2007), όπου, μεταξύ άλλων, τοποθετήθηκε και για την εγκατάσταση 87 ανεμογεννητριών στη Σέριφο, ισχυριζόμενος ότι ο αριθμός αυτός είναι υπερβολικά μεγάλος, διότι σε ένα μόνο νησί επικεντρώνεται μεγάλο μέρος πρόσθετης ισχύος και ότι 4 με 5 ανεμογεννήτριες, ισχύος 4 – 5 MW, θα επαρκούσαν.Ο Δ. Πιπεργιας ρωτά τους αρμόδιους υπουργούς:·        Γιατί δεν έχει γνωμοδοτήσει ήδη αρνητικά η ΡΑΕ για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων στο νότιο τμήμα του νησιού, τη στιγμή που είναι ενταγμένο στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000 και βρίσκονται σε εξέλιξη πολιτικές για την προστασία του σκυριανού αλόγου, που κινδυνεύει με εξαφάνιση; ·        Γιατί δεν συμμετείχαν ο Δήμος Σκύρου και η τοπική κοινωνία του νησιού στη διαδικασία εκπόνησης του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας; Γιατί δεν ζητήθηκε η γνώμη τους για τη σημειακή χωροθέτηση των αιολικών πάρκων προκειμένου να διασφαλιστεί η πολύπλευρη ανάπτυξη (οικιστική - τουριστική κλπ.) και η αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων του Δήμου Σκύρου;·        Πως θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση τις αιτήσεις συνολικής ισχύος 545 MW για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικών πάρκων στη Σκύρο; ·        Με ποιο σκεπτικό προέβη η ΡΑΕ στη χορήγηση 2 αδειών παραγωγής, σε αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 75 MW, τη στιγμή που η Σκύρος έχει αυτόνομο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας με δυνατότητα συμμετοχής αιολικής ενέργειας το πολύ 2 MW; ·        Δεν εντάσσεται η Σκύρος στη θέση του Προέδρου της ΡΑΕ ότι «σε ένα νησί δεν μπορεί να επικεντρώνεται μεγάλο μέρος πρόσθετης ισχύος και ότι 4-5 ανεμογεννήτριες επαρκούν»;·        Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης και με ποιο τρόπο να διασυνδεθεί η Σκύρος με το Εθνικό Διασυνδεδεμένο Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας;

              ΥΠΟΜΝΗΜΑ   ΕΝΑΝΤΙΩΣΗΣ

 

 των ΦΟΡΕΩΝ  και  ΠΟΛΙΤΩΝ  της  ΣΚΥΡΟΥ

ΕΝΩΣΗΣ  ΠΟΛΙΤΩΝ  ΣΚΥΡΟΥ

για τη ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ του ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΜΟΥΣΕΙΟΥ  ΜΑΝΟΥ  ΦΑΛΤΑΪΤΣ

2.000   ΠΟΛΙΤΩΝ  και   ΦΙΛΩΝ  της  ΣΚΥΡΟΥ

           

   Σκύρος,  31  Ιουλίου  2007

    

                                                                    

ΘΕΜΑ :  Αντιρρήσεις για την εγκατάσταση δέκα  γιγαντιαίων αιολικών  

πάρκων, από εκατόν ένδεκα (111) ανεμογεννήτριες των 3 MW,

 συνολικής  ισχύος  333 MW,  της κοινοπραξίας  «ΑΙΟΛΙΚΗ   

                Νότιας Σκύρου – Ι. Μ.  Μεγίστης  Λαύρας – ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε»

                σε  όλη  την  έκταση  της  Νότιας Σκύρου.

                

Οι παρακάτω υπογράφοντες κάτοικοι, επισκέπτες και φίλοι της Σκύρου, καθώς και φορείς του νησιού, με τις παρούσες αντιρρήσεις μας εκφράζουμε την ολοκληρωτική μας αντίθεση στην εγκατάσταση των 111 ανεμογεννητριών της ανωτέρω εταιρείας στη νότια Σκύρο, εκ των οποίων το 80% στη χαρακτηρισμένη προστατευόμενη περιοχή σύμφωνα με την Οδηγία 92/43 ως Ειδική Ζώνη Διατήρησης, αλλά και ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας σύμφωνα με την Οδηγία 79/409, για τους παρακάτω περιγραφόμενους αναλυτικά νόμιμους και βάσιμους λόγους :

Η Σκύρος για όσους δεν τη γνωρίζουν, ανήκει γεωγραφικά στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Βορείων Σποράδων και διοικητικά στο νομό Ευβοίας.

Νησί γεμάτο φως και ήλιο, είναι γνωστή για τη παράδοση της και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της.  Ο παραδοσιακός της οικισμός είναι ένας από τους ομορφότερους της Ελλάδας, με σπίτια «μικρά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα». Παραλίες με κρυστάλλινα νερά και φύση πρωτόγνωρης ομορφιάς. Η αντίθεση ανάμεσα στο δασοσκέπαστο βόρειο τμήμα της και το

βραχώδες νότιο, με τις συστάδες από  σφεντάμια, άριες, πουρνάρια και αγριελιές,  δημιουργεί την ιδιαίτερη αισθητική του σκυριανού τοπίου, για το οποίο ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα νησιά.

Τα μικρά νησιά ως ευαίσθητα οικοσυστήματα απολαμβάνουν καθεστώτος αυξημένης προστασίας, υποκείμενα υποχρεωτικώς μόνο σε ήπια διαχείριση.

(Agenda ’21 – Κεφ. 17, 1992), Διακηρύξεις Barbados (1994) και Minorca (1997).

Τα ελληνικά νησιά έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών λόγω του υψηλού αιολικού δυναμικού τους. Όμως τα αιολικά πάρκα με τις τεράστιες ανεμογεννήτριες των 3 MW, συνιστούν πράγματι βιομηχανικές εγκαταστάσεις υψηλής οχλήσεως για το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον.  Κατά το σύνταγμα και το διεθνές ειδικό καθεστώς προστασίας των μικρών νησιών, το νησιωτικό φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο, και ιδίως το αισθητικό τοπίο, είναι πολυτιμότερα έννομα αγαθά, απολαύοντα προστασίας έναντι και αυτών τούτων των αιολικών πάρκων.

Οι 111 ανεμογεννήτριες των 3 MW (συνολική ισχύς 333 MW) της κοινοπραξίας «ΑΙΟΛΙΚΗ ΝΟΤΙΑΣ ΣΚΥΡΟΥ ΑΕ», τυχόν εγκαθιστάμενες σε όλη την έκταση της Νότιας Σκύρου θα αποτελέσουν ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά πάρκα του κόσμου, πράγμα που συνεπάγεται τη καταστροφή του αντίστοιχου πολιτιστικού, αισθητικού και φυσικού κεφαλαίου του νησιού μας, η οποία βεβαίως αποκλείεται από το Σύνταγμα (άρθρο 24) και την πάγια νομολογία του ΣτΕ για τη προστασία των μικρών νήσων ως ευαίσθητων οικοσυστημάτων.

2.   Περιφερειακό  Πλαίσιο  Χωροταξικού  Σχεδιασμού  και  Αειφόρου

      Ανάπτυξης  Περιφέρειας  Στερεάς  Ελλάδος.

Η προτεινόμενη εγκατάσταση των αιολικών σταθμών στη νότια Σκύρο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις κανονιστικές ρυθμίσεις του εγκριθέντος Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος (ΦΕΚ Β΄ 1469/9-10-2003). Ελλείψει οποιουδήποτε άλλου εγκεκριμένου πλαισίου χωρικού σχεδιασμού το οποίο να εξειδικεύει και εξατομικεύει τις προβλέψεις του ΠΠΧΣΑΑ Στερεάς Ελλάδος για συγκεκριμένες περιοχές ή συγκεκριμένες παραγωγικές δραστηριότητες, οι προβλέψεις του δεσμεύουν τη Διοίκηση.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το εγκεκριμένο Περιφερειακό Πλαίσιο Χωρικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (ΦΕΚ Β΄ 1469/9-10-2003) στο Δήμο Σκύρου προβλέπεται η ανάπτυξη ήπιων μορφών τουριστικής ανάπτυξης όπως ο οικοτουρισμός, ο αγροτουρισμός κ.α. (βλ. σελ. 20412). Είναι προφανές ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην περιοχή και μάλιστα σε τέτοιο αριθμό ώστε να την μετατρέπουν σε περιοχή βαριάς βιομηχανίας, είναι σε ευθεία αντίθεση με την αναπτυξιακή προοπτική του Δήμου που είναι αυτή της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το εγκεκριμένο ΠΠΧΣΑΑ η Σκύρος, δεν προορίζεται να παίξει κάποιο καθοριστικό ρόλο σε σχέση με τα ενεργειακά δίκτυα, όπου αντίθετα αναγνωρίζεται το υψηλό δυναμικό της Νότιας Εύβοιας και αντίστοιχα η οργανωμένη χωρική ανάπτυξη αυτής της περιοχής  (βλ. σελ. 20400, 20410).  

Συνεπώς, το υπό κρίση έργο βρίσκεται καταφανώς και προδήλως τόσο εκτός του εγκεκριμένου πλαισίου του χωροταξικού σχεδιασμού για τη Στερεά Ελλάδα αλλά και των προτεραιοτήτων του χωρικού αυτού σχεδιασμού αναφορικά με την επίμαχη περιοχή όπου αυτό σχεδιάζεται.

3.    Έλλειψη  Χωροταξικού  Σχεδιασμού

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, την περιβαλλοντική νομοθεσία και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, για την ανάπτυξη πάσης φύσεως παραγωγικών δραστηριοτήτων είναι νομικά υποχρεωτική η προηγούμενη ύπαρξη χωρικού σχεδιασμού, ήτοι η προ­ηγούμενη τουλάχιστον θεσμοθέτηση Περιοχών Οργανωμένης Ανά­πτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (Π.Ο.Α.­Δ.Π.), πριν από την ό­ποια εκδιδόμενη σημειακή και εξατομικευμένη απόφαση πραγματο­ποίησης δραστηριοτήτων όπως οι αιολικοί σταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας.

Και τούτο γιατί μόνο μέσα από την τήρηση αυτού του κανόνα και των ουσιαστικών αλλά και διαδικαστικών προϋποθέσεων που συναρτώνται με αυτόν, είναι δυνατή η προστασία του περιβάλλοντος, φυσικού και ανθρωπογενούς, και η ορθολογική διαχείριση και οργάνωση του χώρου.

Στην υπό εξέταση, όμως, περίπτωση δεν έχει θεσμοθετηθεί ούτε Π.Ο.Α.Π.Δ. ούτε άλλης τυχόν μορφής Σχέδιο (ζώνη / περιοχή) Χρήσεων Γης (Γ.Π.Σ., Σ.Χ.Ο.Ο.Α.Π.), στο οποίο Σχέδιο (ζώνη / περιοχή) να επιτρέπεται η επίμαχη ενεργειακή δραστηριότητα.

Η απαίτηση ύπαρξης θεσμοθετημένης ζώνης είναι απόλυτη, αν ληφθεί υπόψη ο πάγιος και σαφής χαρακτήρας της νομολογίας, η οποία εν προκειμένω έχει επανειλημμένα επιβεβαιωθεί με τον πιο χαρακτηρι­στικό τρόπο (Σ.τ.Ε. 2319/2002, 2569/2004[ad hoc]).

Ας σημειωθεί ότι η προϋπόθεση ύπαρξης θεσμοθετημένου χωρικού σχεδιασμού, στο πλαίσιο του οποίου θα εντάσσεται η χωροθέτηση αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, είναι κατεξοχήν επιβεβλημένη για αυτού του είδους την παραγωγική δραστηριότητα. Ελλείψει χωρικού σχεδιασμού είναι αδύνατον να εκτιμηθούν συνολικά τα προβλήματα που τυχόν ανακύπτουν από τη χωροθέτηση των ανεμογεννητριών και των συνοδών έργων αναφορικά με την επιλογή κατάλληλων διαχειριστικών μέτρων σε σχέση με άλλες δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην περιοχή (εν προκειμένω: ήπιες τουριστικές/ οικοτουριστικές δραστηριότητες, δράσεις διαχείρισης περιοχής Natura κ.α.), αλλά και τη διατήρηση του φυσικού κεφαλαίου της ευρύτερης περιοχής.

4.   Ασυμβατότητα με τη περιοχή NATURA 2000 :  «Νότια Σκύρος :

     Όρος Κόχυλας».

Στη νότια Σκύρο υπάρχει περιοχή έκτασης 41 χιλιάδων στρεμμάτων (δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο της έκτασης του νησιού) η οποία είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000 ως Ειδική Ζώνη Διατήρησης αλλά και Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα Πτηνά της οδηγίας 79/409 [βλ. Οδηγία 92/43/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας» (EEL 206/22-7-1992), Κ.Υ.Α. 1289/28.12.98 (ΦΕΚ Β΄ 1289/28.12.98) «Καθορισμός μέτρων και διαδικασιών για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας» και Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006 σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων  κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή (EEL 259/21-9-2006)].

Πρόκειται για την περιοχή με κωδικό GR2420006 «Νότια Σκύρος: Όρος Κόχυλας». Η υψηλή οικολογική αξία της περιοχής αυτής έγκειται στο γεγονός ότι φιλοξενεί σημαντικούς οικοτόπους και αποτελεί καταφύγιο για μία μεγάλη ποικιλία μορφών ζωής, μερικές από αυτές εξαιρετικά σπάνιες, πολλές από τις οποίες εμφανίζουν υψηλή εξειδίκευση στις οικολογικές ιδιαιτερότητες της περιοχής αυτής. Αναφορικά με την ορνιθοπανίδα, οι απότομες βραχώδεις ακτές του Κόχυλα φιλοξενούν μία μεγάλη αποικία του μαυροπετρίτη (falco eleonorae), ενώ στην περιοχή απαντάται μεγάλος αριθμός ειδών που περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της Οδηγίας 79/409 (42 είδη). Ο Κόχυλας αποτελεί επίσης σημαντικό σταθμό για τα μεταναστευτικά πτηνά λαμβάνοντας υπόψη τη χαμηλή όχληση και δεδομένης της απουσίας αναπτυξιακών δραστηριοτήτων στην περιοχή. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στον Κόχυλα διαβιεί η σαύρα podacris gaigae, ένα είδος ενδημικό μόνο στη Σκύρο και στο νησί Πιπέρι της Αλοννήσου. Αναφορικά με τα είδη ενδημικών και απειλούμενων, σπάνιων και ενδημικών ειδών χλωρίδας αξίζει να αναφερθούν τα aethionema retsina, campanula merxmuelleri, ornithogalum spetae, aubrieta scyria και scorzonera scyria.  

  

Το «Όρος Κόχυλας» αποτελεί το μόνο φυσικό οικότοπο διαβίωσης της μοναδικής φυλής των μικρόσωμων Σκυριανών Αλόγων. Οι ιδιαίτερες οικολογικές συνθήκες της περιοχής θεωρείται ότι συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωση των μοναδικών χαρακτηριστικών του. Σημειώστε ότι το άλογο αυτό εμφανίζεται στη ζωοφόρο του Παρθενώνα!            Σήμερα το σκυριανό αλογάκι διατρέχει σαφή κίνδυνο εκφυλισμού και εξαφάνισης. Στο νησί υπάρχουν σήμερα κάτω από  150 καθαρόαιμα ζώα, και ο πληθυσμός τους μειώνεται.  Για την ενίσχυση των προσπαθειών  για διατήρηση της φυλής των σκυριανών αλόγων προωθούνται εξειδικευμένα προγράμματα (συγχρηματοδοτούμενα με Ευρωπαϊκή Ένωση), και έχουν ενταχθεί στο Μέτρο 1.8 τα έργα: «Δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης για τη διάσωση του σκυριανού αλόγου στη περιοχή NATURA του ΄Ορους Κόχυλα» και «Χώρος διαβίωσης, επισκεψιμότητας και αναπαραγωγής του σκυριανού αλόγου».

      

   Οι επιπτώσεις για τα προστατευόμενα είδη και τους οικοτόπους από την κατασκευή, μεταφορά και λειτουργία ανεμογεννητριών εντός της Ειδικής Ζώνης Διατήρησης «Νότια Σκύρος: Όρος Κόχυλας» είναι ανυπολόγιστες, καθώς ενδεικτικά:

(α) Η εγκατάσταση τόσο μεγάλου αριθμού ανεμογεννητριών γιγαντιαίων διαστάσεων (οι α/γ των 3 MW είναι οι μεγαλύτερες που έχουν χρησιμοποιηθεί στη χώρα μας και φθάνουν σε μέγιστο ύψος τα 150 μέτρα), δεν είναι απλή υπόθεση. Οι 111 προτεινόμενες ανεμογεννήτριες δεν «φυτεύονται» όπως ένας σπόρος στο χώμα. Για την εγκατάσταση τους θα απαιτηθούν :

Εκσκαφές (εκβραχισμοί) τεραστίων τάφρων και δεκάδες χιλιάδες τόνοι μπετόν για τα θεμέλια των 111 ανεμογεννητριών.

Δημιουργία επίπεδων πλατειών, έκτασης αρκετών στρεμμάτων, γύρω από κάθε ανεμογεννήτρια.

Διάνοιξη νέου εκτενέστατου οδικού δικτύου (εκτιμώμενου σε 75 χιλιόμετρα περίπου), το οποίο θα απαιτήσει τεράστιας κλίμακας χωματουργικές εργασίες και εκσκαφές με αποτέλεσμα από τη μία πλευρά την μείωση του φυσικού χώρου, καθότι οι ποσότητες αυτές είναι τεράστιες, και από την άλλη την ανεπίτρεπτη διακινδύνευση της οικολογικής ισορροπίας στην περιοχή, την υποβάθμισή της και τον κατακερματισμό της.

Η εκσκαφή των θεμελίων, οι πλατείες και κυρίως η διάνοιξη οδών, επιδρούν άμεσα ιδιαίτερα στην βιοποικιλότητα της χλωρίδας καθόσον τα είδη αποκλείονται από τις περιοχές επέκτασής τους, κατά τις φυσικές διεργασίες, και επεκτείνονται άλλα είδη, που κατά τη φυσιολογική πορεία των πραγμάτων δεν θα ήταν εκεί. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για περιοχές με σπανιότατα είδη χλωρίδας, όπως το είδος aethionema retsina το οποίο συναντάται στον Κόχυλα, και είναι ένα από τα πενήντα πιο απειλούμενα με εξαφάνιση φυτικά είδη στη Μεσόγειο, σύμφωνα με τον κατάλογο της διεθνούς εμβέλειας και επιστημονικά έγκυρης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN).

(β)  Η λειτουργία ενός έργου αυτού του μεγέθους με βεβαιότητα θα οδηγήσει σε κατακερματισμό του οικοτόπου του αλόγου λόγω του εκτενούς οδικού δικτύου ενώ λόγω των μεγάλων εκτάσεων που θα χρειαστούν για τη στερέωση κάθε ανεμογεννήτριας, των μπάζων, του θορύβου, του φαινομένου της φωτοσκίασης η επιβίωσή τους καθίσταται προβληματική.

Κατά την περίοδο των εργασιών κατασκευής (επί 3 έτη), λόγω της έντονης δραστηριότητας των οχημάτων, των εκσκαφών και προπάντων των εκβραχισμών η περιοχή θα καταστεί απρόσιτη. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα υπάρξει αφόρητη πίεση στα ελάχιστα εναπομείναντα ζώα. Αυτό ενδεχομένως να οδηγήσει και σε εξαφάνισή τους στην φυσική κατάσταση, αφού μετά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών η αποκατάσταση των πληθυσμών θα είναι αδύνατη. Μία τέτοια δε εξέλιξη έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις υπάρχουσες πρωτοβουλίες διάσωσης του σκυριανού αλόγου που υλοποιούνται από το Δήμο Σκύρου και την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και ειδικότερα του έργου «Δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης για τη διάσωση του προστατευόμενου σκυριανού αλόγου στην περιοχή Natura του όρους Κόχυλα», ενταγμένης στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα 2000-2006 της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, Μέτρο 1.8 «προστασία του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με τη δασοκομία, τη γεωργία, τη διατήρηση του τοπίου και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ζώων».   

(γ) η διεθνής βιβλιογραφία βρίθει από παρα­δείγματα θανατώσεων, ιδιαίτερα αρπακτικών πτηνών, από σύγκρουση με ανεμογεν­νήτριες, των οποίων οι ταχύτητες που αναπτύσσονται στην άκρη των φτερών είναι από 146 έως 292 χλμ/ώρα. Εκτιμήσεις από τη Γερμανία και την Ολλανδία δίνουν 309 νεκρά πουλιά /γεννήτρια /χρόνο ή 60 με 100 νεκρά πουλιά ανά MW εγκατεστημένης ισχύος. Δηλαδή, για 333 MW θα έχουμε από 19.980 έως 33.000 θανάτους πουλιών !

Σύμφωνα με τους χάρτες της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, η Σκύρος αποτελεί τμήμα ενός εκ των μεταναστευτικών διαδρόμων.  Με αυτά τα δεδομένα οι θάνατοι πουλιών που πιθανολογούνται από το συγκεκριμένο έργο είναι εξαιρετικά υψηλοί,  ώστε να θέσουν σε κίνδυνο, έως και πλήρους εξάλειψης, τα απειλούμενα και προστατευόμενα είδη της περιοχής.

(δ) Ο θόρυβος από τη λειτουργία των ανεμογεννητριών επηρεάζει ανεπανόρθωτα τις οικολογικές διεργασίες, ιδιαίτερα των πιο ευαίσθητων ειδών που τη χρησιμοποιούν ως ενδιαίτημα. Το ίδιο συμβαίνει και με το φαινόμενο της φωτοσκίασης, που παρατηρείται κατά τη λειτουργία των ανεμογεννητριών.

(ε) Η αντοχή του εδάφους στην τοποθέτηση και λειτουργία ανεμογεννητριών είναι δυνατόν να δημιουργήσει ρήγματα και επομένως διάβρωση και αλλαγή στον υδρογεωλογικό χαρακτήρα του νησιού. Φόβοι εκφράζονται ιδιαίτερα ότι λόγω των έργων θα δημιουργηθούν δρόμοι διαφυγής του νερού από οροπέδια και πλατώματα (π.χ. Τσορούς) με άμεσα τραγικά αποτελέσματα για τις 9 σοβαρές πηγές της περιοχής του Βουνού.

 Υπό τα δεδομένα αυτά είναι προφανές ότι το σχεδιαζόμενο έργο παραβιάζει τις Οδηγίες 79/409 και 92/43 αλλά και τη σχετική νομολογία του  Δικαστηρίου  των  Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων   (ΔΕΚ,  7/12/2000

C-374/98  Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας και ΔΕΚ, 13/6/2002,

C-117/00 Επιτροπή κατά Ιρλανδίας).

Κατά συνέπεια και με δεδομένο ότι αναμένονται σημαντικές επιπτώσεις στην περιβαλλοντική ισορροπία της προστατευόμενης περιοχής, η προτεινόμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη Σκύρο πρέπει να εγκαταλειφθεί.

5.  Κοινωνικές  και  Οικονομικές  επιπτώσεις  στη  ζωή  των  κατοίκων    

Η εγκατάσταση τόσο μεγάλου αριθμού ανεμογεννητριών και τόσο μεγάλης ισχύος σ’ ένα μικρό νησί με την οριστική και μη αναστρέψιμη καταστροφή της περιοχής του Βουνού, θα έχει ως αποτέλεσμα :

(α) Τη μείωση του ζωτικού χώρου των Σκυριανών και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους, λόγω της μετατροπής της νότιας Σκύρου σε μια μεγάλη, υπαίθρια βιομηχανική ζώνη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και των πολλών στρατιωτικών εγκαταστάσεων που ήδη υπάρχουν στο βόρειο, στο κεντρικό και το νότιο μέρος του νησιού.

(β) Σοβαρό πλήγμα στη κτηνοτροφία και στη μελισσοκομία, παραδοσιακές ασχολίες μεγάλου τμήματος του πληθυσμού του νησιού, γιατί κανένα έμβιο όν, (ανθρωποι, ζώα, πουλιά ή έντομα), δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει σε μια περιοχή που θα κυριαρχείται από τόσο μεγάλο αριθμό και τόσο τεραστίου μεγέθους  ανεμογεννήτριες. Στη νότια Σκύρο υπάρχουν σήμερα περίπου  25.000  αιγοπρόβατα. Τα εισοδήματα από την κτηνοτροφία για το νησί ανέρχονται σε 1.386.000€/χρόνο. Πέραν της κτηνοτροφίας, στη νότια Σκύρο υπάρχει και μελισσοκομία με 2.500 κυψέλες και παραγωγή θυμαρίσιου μελιού εξαιρετικής ποιότητας. Αναφορικά με τις μέλισσες, με δεδομένο ότι ο κώνος στροβιλισμού του αέρα πίσω από κάθε φτερωτή φτάνει τα 700–800 μέτρα, αναμένεται σημαντική διαταραχή του οικοσυστήματός τους και μείωση των πληθυσμών τους, αν όχι εξαφάνισή τους. Τα εισοδήματα από το μέλι για τους κατοίκους ανέρχονται σε 250.000€/χρόνο. Ουσιαστική μείωση ή εξαφάνιση των ανωτέρω εισοδημάτων υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των Σκυριανών, επιδεινώνει τη διαβίωση στο νησί και συντελεί στην ενδεχόμενη σταδιακή εγκατάλειψή του (ήδη παρατηρείται μείωση πληθυσμού 1,08% μεταξύ 1991-2001).  

(γ) Την τουριστική υποβάθμιση της Σκύρου λόγω ανεπανόρθωτης βλάβης στο τοπίο, εξαιτίας του μεγάλου πλήθους και μεγέθους των ανεμογεννητριών που σχεδιάζεται να τοποθετηθούν στις κορυφογραμμές, και οι οποίες θα είναι ορατές από όλες τις πλευρές του νησιού, ακόμη και από τους επισκέπτες που έρχονται με το πλοίο της γραμμής. Ο αριθμός των ορατών ανεμογεννητριών από κάθε οικισμό, που υπολογίζεται να είναι της τάξης των 25 – 36 ανεμογεννήτριες, είναι τεράστιος (Βλ. Π.Π.Ε. σελ. 7 – 18). 

Το θέαμα αυτό, πέραν της υποβάθμισης της ίδιας της περιοχής του Κόχυλα ως τουριστικού – οικοτουριστικού προορισμού, υποβαθμίζει γενικότερα την τουριστική αξία ολόκληρης της Σκύρου.    

(δ) Τη μείωση της αξίας της γης, των οικοπέδων και των κατοικιών λόγω της αισθητικής και περιβαλλοντικής υποβάθμισης.

(ε) Η μείωση του ζωτικού χώρου των σκυριανών, το πλήγμα στη κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία, η μείωση του τουρισμού  και της αξίας της γής, θα επιφέρουν αλυσιδωτές επιπτώσεις και σε κάθε άλλη οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσεται στο νησί (οικοδομική, εμπορική κλπ.).

Ως αποτέλεσμα θα έχουμε μείωση των εισοδημάτων των κατοίκων και αύξηση της ανεργίας.  Τμήμα του πληθυσμού δεν θα μπορεί να συγκρατηθεί πλέον στο τόπο του και θα αναγκασθεί να τον εγκαταλείψει.

Κανένα έργο, όσο μεγαλεπήβολο κι αν είναι,  δεν μπορεί να γίνει δεκτό, όταν οι επιπτώσεις του στην οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού είναι εξαιρετικά αρνητικές.

Πλημμέλειες  της  Προμελέτης  Περιβαλλοντικών  Επιπτώσεων

Στο πλαίσιο της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης του έργου η εταιρεία «Αιολική Νοτίου Σκύρου Α.Ε.» έχει καταθέσει Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, ήδη από το Μάιο του 2006. Η μελέτη αυτή χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες σημαντικές πλημμέλειες:

(α) Κάθε έργο ή δραστηριότητα πρέπει να εξετάζεται κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση  (Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση και Αξιολόγηση και Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων) συνολικά μαζί με τα συνοδά του έργα τα οποία θα πρέπει να περιέχονται στις αντίστοιχες Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. (βλ. Εγκύκλιος 122343/2004 ΥΠΕΧΩΔΕ). Το κεφάλαιο της προμελέτης που αναφέρεται στην αναγκαία οδοποιία – που σημειωτέον είναι και το ζήτημα που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία αναφορικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου- είναι ελλιπέστατο καθώς παραπέμπει την εκτίμηση των επιπτώσεων σε μελλοντικό χρόνο (βλ. Κεφ. 5-10 και 5.11 «θα διανοιχθούν νέοι δρόμοι όπου αυτό απαιτείται», «τα εν λόγω σημεία θα εκτιμηθούν με μεγαλύτερη ακρίβεια κατά το στάδιο των οριστικών μελετών του έργου», «η ακριβής ποσότητα των εκσκαφών θα προκύψει μετά την ολοκλήρωση της οριστικής τοπογραφικής μελέτης»). Αξίζει δε να σημειωθεί ότι για τις όποιες νέες οδούς που θα πρέπει να διανοιχθούν για την υλοποίηση του έργου οι μελετητές προβλέπουν πλάτος 5 μέτρων, που είναι παντελώς ανεπαρκές για την μεταφορά των ανεμογεννητριών στους χώρους ανέγερσής τους, αφού η διάμετρος του πυλώνα είναι τουλάχιστον 4,5 μέτρα και το μήκος του ρυμουλκούμενου φορέα 45-50 μέτρα.  Το επαρκές πλάτος οδού για τέτοιου είδους έργα είναι της τάξης των 8-12 μέτρα, που προφανώς διπλασιάζουν τις επιπτώσεις τόσο αναφορικά με την κάλυψη όσο και με τον όγκο των εργασιών εκσκαφής. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν το μήκος των οδικών έργων δεν μπορεί να είναι μικρότερο από  75 χιλιόμετρα περίπου, (και όχι  57 χιλιόμετρα όπως αναφέρεται στη Π.Π.Ε της εταιρείας), αφού δεν συνυπολογίσθηκε ούτε ο δρόμος πρόσβασης προς το λιμάνι εκφόρτωσης.

(β) Η Π.Π.Ε. παρουσιάζει πολύ μειωμένα και μη ρεαλιστικά μεγέθη αναφορικά με τις προβλεπόμενες εκσκαφές και θεμελιώσεις (σελ. 7-5 και 7-6). Δεν είναι δυνατόν να καταληφθούν λιγότερα από 666-777 στρέμματα για τα πλατώματα και τις θεμελιώσεις των ανεμογεννητριών, σύμφωνα με τα αναμενόμενα μεγέθη κατά τους διεθνείς οργανισμούς πιστοποίησης για ανεμογεννήτριες. [Σύμφωνα με τον ΚΕΜΑ (Ολλανδικός Οργανισμός Πιστοποίησης) για ανεμογεννήτριες άνω των 2 MW χρειάζεται επιφάνεια 50Χ80 μ., δηλ. 4 στρέμματα και βάθος 1,5 μέτρα]. Οι μελετητές εκτιμούν το ανεδαφικό μέγεθος των 150 στρεμμάτων. Ο δε υπολογισμός των εκσκαφών και εκβραχισμών από την εκτιμώμενη οδοποιία και τις θεμελιώσεις ανέρχεται κατά τους μελετητές σε 619.426,89 κυβ. μέτρα. Στην πραγματικότητα όμως αυτά δεν μπορεί να είναι λιγότερα από 1.071.000 κυβ. μέτρα περίπου, σχεδόν 42% μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που παρουσιάζεται στην Π.Π.Ε.   Επίσης, στην Π.Π.Ε. δεν υπάρχει η θέση του αποθεσιοθαλάμου, ούτε η έκταση την οποία θα καταλάβει. Εάν προστεθούν και τα λιμενικά έργα, τότε η κατάληψη του εδάφους είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που παρουσιάζεται στην Π.Π.Ε.    

(γ) Οι μελετητές, στο πλαίσιο της προμελέτης, δεν αναφέρονται καθόλου στον τρόπο προσέγγισης των ανεμογεννητριών στο νησί. Αναφορικά με τους πυλώνες των ανεμογεννητριών, πρόκειται για τεραστίου μεγέθους κατασκευές (ύψος 100 μέτρα) μεταφερόμενες τμηματικά από αντίστοιχες πολυαξονικές νταλίκες, μήκους 45 -50 μέτρων, φορτωμένες σε αντίστοιχα ειδικά φορτηγά πλοία. Αν έρθουν διά θαλάσσης, θα πρέπει να τα υποδεχθεί λιμάνι το οποίο να έχει σχετική υποδομή (επαρκή χερσαίο χώρο, αποθηκευτικούς χώρους κ.λπ.). Τέτοιο λιμάνι δεν υπάρχει στη Σκύρο. Οπότε είτε θα πρέπει οι ανεμογεννήτριες να προσεγγίσουν δια αέρος είτε να γίνουν αναγκαίες επεκτάσεις / βελτιώσεις σε λιμάνι της Σκύρου (π.χ. Λινάρια), είτε να κατασκευασθεί καινούργιο λιμάνι, είτε το πιθανότερο, να χρησιμοποιηθεί το λιμάνι του Ναυστάθμου Σκύρου. Καμία από τις παραπάνω λύσεις δεν αναφέρονται στην προμελέτη, καθώς το ζήτημα της προσέγγισης των ανεμογεννητριών στο νησί δεν παρουσιάζεται καθόλου και συνακόλουθα δεν εκτιμώνται ούτε και οι ενδεχόμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις που σχετίζονται με αυτό το θέμα.

Πρέπει να σημειώσουμε στο σημείο αυτό, ότι ενδεχόμενη χρησιμοποίηση του λιμανιού του Ναυστάθμου Σκύρου συνιστά μέγα ηθικό και πολιτικό σκάνδαλο, δεδομένου ότι μια στρατιωτική εγκατάσταση, προορισμένη να υπηρετεί τις ανάγκες της Εθνικής Άμυνας, θα παραδοθεί στη εξυπηρέτηση ιδιωτικών κερδοσκοπικών συμφερόντων!

(δ) Δεν υπάρχει πουθενά στην Π.Π.Ε. αναφορά στην αποκατάσταση του τοπίου μετά το πέρας λειτουργίας του έργου, κατά το άρθρο 8 της Κ.Υ.Α. Αριθ. 1726 (ΦΕΚ Β΄ 552/08.05.2003) «Διαδικασία προκαταρκτικής περιβαλλοντικής εκτίμησης και αξιολόγησης, έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, καθώς και έγκρισης επέμβασης ή παραχώρησης δάσους ή δασικής έκτασης στα πλαίσιά της έκδοσης άδειας εγκατάστασης σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας», ούτε σχετική μελέτη αποκατάστασης. Συνακόλουθα, δεν υπολογίζεται καθόλου το κόστος της αποκατάστασης του τοπίου και της γεωμορφολογίας της περιοχής στην αρχική της μορφή.

(ε) Ο πιο κοντινός οικισμός στα σχεδιαζόμενα αιολικά πάρκα είναι το Νύφι σε απόσταση περίπου 1 χλμ. και όχι το Λουτρό (απόσταση 3 χλμ.) όπως αναφέρεται στην Π.Π.Ε (σελ. 7-15 και 7-50). Το βορειοδυτικό τμήμα του Κόχυλα είναι κατοικημένο και όχι ακατοίκητο

(στ) Σημαντικές πλημμέλειες παρουσιάζουν η Π.Π.Ε. και η «οικολογική μελέτη βάσης» αναφορικά με την αξιολόγηση της σπουδαιότητας της περιοχής για είδη ορνιθοπανίδας, όπως τον μαυροπετρίτη, αλλά και την παρουσία χλωρίδας. Σύμφωνα με έρευνα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (Ε.Ο.Ε.), η παρουσία του μαυροπετρίτη (falco eleonorae) είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή η οποία παρουσιάζεται στην Π.Π.Ε. και στην «οικολογική μελέτη βάσης» που τη συνοδεύει.  Οι μελέτες πεδίου στη Σκύρο είχαν ολοκληρωθεί μέσα στο 2005 και ο οποιοσδήποτε ερευνητής μπορούσε να έχει στη διάθεση του τα στοιχεία απλά απευθυνόμενος στην Ε.Ο.Ε., που είναι και ο πλέον επίσημος και έγκυρος φορέας για τη μελέτη της ορνιθοπανίδας στην Ελλάδα (μέλος της Birdlife International).Έτσι η νότια Σκύρος κατατάσσεται σε μία από τις τρεις σημαντικότερες περιοχές στην Ελλάδα για το προστατευόμενο αυτό είδος αντίθετα με τις παραδοχές της Π.Π.Ε. και της «οικολογικής μελέτης βάσης». (βλ. σελ. 7-33 όπου σαφώς υποτιμάται η σπουδαιότητα της περιοχής για τον μαυροπετρίτη κατατάσσοντας την περιοχή στην 21η θέση).

Αναφορικά δε με τη σημασία της Σκύρου ως μεταναστευτικού διαδρόμου, η αξία της υποτιμάται σαφώς: Σε πολλά σημεία της «οικολογικής μελέτης βάσης» αναφέρεται ότι «…η Σκύρος αναμένεται να προσελκύει σχετικά μικρούς πληθυσμούς από τα μεταναστευτικά πουλιά…» (σελ 9), «…η Σκύρος δε βρίσκεται εντός των κύριων μεταναστευτικών διαδρομών που ακολουθούν τα πουλιά…» (σελ 98), «…πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι τρεις βασικές διαδρομές μετανάστευσης πουλιών στην Ελλάδα δεν περιλαμβάνουν τη Σκύρο» (σελ 103). Επίσης, στη σελίδα 104 υπάρχει το σχέδιο με τις κυριότερες μεταναστευτικές διαδρομές στην Ελλάδα. Ως πηγή αναφέρεται ο ερευνητής Ch. Vagliano, όχι όμως και η χρονολογία και η έκδοση από την οποία λήφθηκε. Χωρίς να είναι προς το παρόν να είναι δυνατό να εντοπιστεί επακριβώς, τα στοιχεία αυτά φαίνεται να προέρχονται το αργότερο από το 1985. Από τότε η ορνιθολογική έρευνα στην Ελλάδα έχει κάνει τεράστια βήματα και οι νέοι χάρτες μετανάστευσης έχουν εκπονηθεί από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (ΕΟΕ). Σε αυτόν φαίνεται ότι ένα ισχυρό μεταναστευτικό ρεύμα περνάει από το νησί της Σκύρου. (Βλ. Χάρτη Ε.Ο.Ε. στο Παράρτημα). Ισχυρή ένδειξη, άλλωστε, για την ύπαρξη αυτού του μεγάλου μεταναστευτικού ρεύματος αποτελεί η παρουσία μεγάλου αριθμού από μαυροπετρίτες, οι οποίοι, όπως αναφέρεται και στη μελέτη, την περίοδο τέλη Αυγούστου – Σεπτεμβρίου κυνηγούν μικρά μεταναστευτικά πουλιά για να τραφούν  και να ταίσουν τους νεοσσούς τους.

 Αριθμός ειδών χλωρίδας αναφέρονται ως ‘μη εντοπισμένα’ (βλ. σελ. 68 «οικολογικής μελέτης βάσης») ενώ απαντώνται στην περιοχή, καθόσον, προφανώς, τα στοιχεία του προγράμματος ΒΙΟΜΑΡ, που χρησιμοποιεί η μελετητική ομάδα, δεν είναι επίκαιρα (2001). Αξίζει δε να σημειωθεί ότι σε όλες τις αναφορές των μελετών στα είδη με σημαντική οικολογική αξία (π.χ. σελ. 6-60) δεν αναφέρεται πουθενά η aethionema retsina, που είναι και το πλέον απειλούμενο με εξαφάνιση είδος της περιοχής.  Ένας νέος πληθυσμός αυτού του είδους εντοπίσθηκε στη περιοχή του Όρους Κόχυλας.

Θα αναμενόταν επομένως, να είχε εντοπισθεί το φυτό σ’ αυτή την περιοχή κατά την εργασία πεδίου, γεγονός που δεν συνέβη.  Σοβαρά ερωτήματα τίθενται για την τύχη αυτού του πληθυσμού, αφού αφενός μπορεί οι εργασίες εγκατάστασης του αιολικού πάρκου να «πέσουν» πάνω στο πληθυσμό - αφού δεν ήταν γνωστή η ύπαρξη του πληθυσμού κατά το σχεδιασμό- αφετέρου η διαταραχή (μείωση και υποβάθμιση) του βιοτόπου του είδους στην ευρύτερη περιοχή αποτελεί παράγοντα αύξησης του κινδύνου εξαφάνισής του.

Γενικότερα, στο πλαίσιο της προμελέτης και της «οικολογικής μελέτης βάσης», διαφαίνεται διάθεση υποβάθμισης από τη μία μεριά της οικολογικής αξίας του Κόχυλα, που είναι αναμφισβήτητα περιοχή υψηλής οικολογικής αξίας, και από την άλλη της σπουδαιότητάς του αναφορικά με τα είδη χλωρίδας (π.χ. aethionema retsina είδος απειλούμενου με εξαφάνιση) και πανίδας [ιδιαίτερα ορνιθοπανίδας, π.χ. μαυροπετρίτης (falco eleonorae)] που διαβιούν εκεί.

Συμμετοχή  του  κοινού

   Με δεδομένο ότι το εν λόγω έργο δύναται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον της Σκύρου, όπως διεξοδικότερα αναλύθηκε πιο πάνω, οι τοπικές αρχές, οι πολίτες και οι φορείς του νησιού θα έπρεπε να έχουν ενημερωθεί, είτε με δημόσια ανακοίνωση, είτε μεμονωμένα, με τον ενδεικνυόμενο τρόπο, σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας και κατά κατάλληλο, έγκαιρο και αποτελεσματικό τρόπο. Τούτο ουδέποτε συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση με αποτέλεσμα να παραβιασθεί τόσο το δικαίωμα στο περιβάλλον, και ειδικότερα η έκφανσή του που αφορά στο δικαίωμα συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων σχετικά με έργα που έχουν σημαντική επίπτωση στο περιβάλλον, το οποίο είναι συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα (άρθρο 24 του Συντάγματος), αλλά και οι προβλέψεις της Διεθνούς Σύμβασης του Άαρχους για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα ( ν.3422/2005 ΦΕΚ Α΄ 303 13/12/2005, ιδιαίτερα του άρθρου 6).

8.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Τέλος,  από το συνδυασμό των άρθρων 24 και 106 του Συντάγματος,   και

2 και 174 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία κυρώθηκε με το ν. 2077/1992, προκύπτει ο θεμελιώδης κανόνας της αειφόρου ανάπτυξης, κατά τον οποίο, ειδικότερα στα ευπαθή οικοσυστήματα, στα οποία περιλαμβάνονται οι μικρές νήσοι, μόνον ήπια τεχνικά έργα και παρεμβάσεις μπορούν να χαρακτηρισθούν ως βιώσιμα και επιτρεπτά, αυτό δε ισχύει και για τα ενεργειακά έργα. Έτσι, οι μικρές νήσοι ανέχονται μόνο ήπιο ενεργειακό σύστημα, το οποίο πρέπει να έχει ως όριο τη φέρουσα ικανότητά τους. Η δε φέρουσα ικανότητα αυτή δεν μπορεί να οριοθετείται με βάση αποκλειστικά ποσοτικά κριτήρια, αλλά με συνδυασμό ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων δηλαδή οριοθέτηση του αριθμού των ανεμογεννητριών ανά χωρική μονάδα, χωρίς όμως αυτός ο αριθμός έτσι όπως προτείνεται να χωροθετηθεί και να εγκατασταθεί να συνεπάγεται και την καταστροφή του φυσικού, κοινωνικού και κοινωνικο-οικονομικού περιβάλλοντος.

Το δίκτυο ανεμογεννητριών το οποίο προτείνει η Αιολική Νότιας Σκύρου Α.Ε. με κανένα τρόπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ήπιο και βιώσιμο ηλεκτρικό δίκτυο μικρής νήσου, αλλά αντίθετα έργο όχι απλά τεράστιων αλλά δυσθεώρητων διαστάσεων αν αναλογιστεί κανείς ότι καταλαμβάνει μία τεράστια προστατευόμενη έκταση, προβλέπει δυσανάλογα μεγάλο αριθμό ανεμογεννητριών που η λειτουργία τους θα εξυπηρετείται από τη διάνοιξη αντίστοιχα δυσανάλογα μεγάλου νέου οδικού δικτύου. Με αυτό τον τρόπο, ένα τέτοιο δίκτυο ανεμογεννητριών από τη μία αντιστρατεύεται και βλάπτει τη βιωσιμότητα της νήσου ως ιδιαιτέρου και αυτοτελούς οικο­συστήματος και από την άλλη διακινδυνεύει σε ανεπίτρεπτο βαθμό τη βιωσιμότητα των ιδιαίτερα αξιόλογων και άξιων διατήρησης οικοσυστημάτων και ειδών που προστατεύονται από την εθνική και κοινοτική νομοθεσία στη Ειδική Ζώνη Διατήρησης και προστασίας του Όρους Κόχυλα.

Τέλος, σημειώνεται ότι η πρόταση για το έργο αυτό, εκφεύγει οπουδήποτε πλαισίου περιβαλλοντικής πολιτικής για τη Σκύρο και είναι κατά προφανή τρόπο συγκυριακή. Πρόκειται για ένα έργο το οποίο προφανώς προτείνεται σε αυτό το μέγεθος διότι (α) αυτό είναι το όριο για τη Σκύρο κατά τον στρεβλό μονομερή ορισμό (μόνο ποσοτικά κριτήρια) της έννοιας της φέρουσας ικανότητας από την υπό εκπόνηση Κ.Υ.Α.  έγκρισης του ειδικού πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αναφορικά με το νησιωτικό χώρο, (β) ο ιδιοκτήτης όλης της περιοχής είναι και ο βασικός μέτοχος της εταιρείας (δηλαδή η Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους) γεγονός που καθιστά, από πλευράς τού πλέον κατάλληλου ανεμολογικά χώρου, την επιλογή αμφισβητήσιμη. (Άλλωστε είναι εκτός των περιοχών που το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. έχει χαρακτηρίσει ως ‘περιοχές προτεραιότητας’ για εγκατάσταση αιολικών σταθμών) και (γ) ενδεχομένως τα ανωτέρω συγκυριακά δεδομένα διαπλέκονται μεταξύ τους για να δικαιολογήσουν αυτήν την τεραστίου μεγέθους επενδυτική πρόταση η οποία υποστηρίζεται χρηματοοικονομικά μόνο στο προτεινόμενο μέγεθος.     

Πέραν των λόγων που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος, η εγκατάσταση του δικτύου κατασκευή ανεμογεννητριών αποτελεί άμεση απειλή για τα ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά της Σκύρου, και προσβάλλει το υψηλής αισθητικής αξίας τοπίο, προστατευτέο, επίσης,  δυνάμει του άρθρου 24 του Συντάγματος.

Απ’ όλα όσα προηγήθηκαν είναι απολύτως προφανές ότι το σχεδιαζόμενο έργο έχει ένα μονόπλευρο και μεροληπτικό ποσοτικό προσανατολισμό, παραγνωρίζοντας τόσο τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος όσο και αυτές της χωρικά ισοδίκαιης και αειφόρου χρήσης των περιβαλλοντικών αγαθών. Θα μπορούσε μάλιστα να ειπωθεί ότι η προσπάθεια επιβολής στην τοπική κοινωνία μιας προειλημμένης απόφασης, χωρίς καμία ουσιαστική διαδικασία διαβούλευσης, αναιρεί στην πράξη το βασικό δημοκρατικό της δικαίωμα να αποφασίζει για την ποιότητα του περιβάλλοντός της και της ζωής της.

Όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, συμφωνούν με την Ανακοίνωση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας της 7ης Ιουνίου 2007, και την πρόταση της  «…για ανάπτυξη αιολικών σταθμών σε κάθε νησί συνολικής ισχύος κατ’ αρχάς έως τα επίπεδα της αιχμής της ζήτησης που αυτό εμφανίζει  σε  μεσο-

μακροπρόθεσμο ορίζοντα (πχ. 10ετίας)…». Σήμερα, στη Σκύρο, το μέγιστο της ζήτησης είναι μόλις 4 MW !   Με τη πρόταση αυτή της Ρ.Α.Ε.  επιδιώκεται «…η ήπια ανάπτυξη αιολικών σταθμών στα νησιά, … χωρίς να προκαλούνται προβλήματα ανεξέλεγκτης ανάπτυξης αιολικών σταθμών και συνεπώς διαφυλάσσεται το ευαίσθητο περιβάλλον των νησιών και ο χαρακτήρας τους, ενώ παράλληλα τα νησιά συμβάλλουν,  κατά το μέρος που τους αναλογεί,   στην επίτευξη των στόχων της χώρας  για  μείωση των

εκπεμπόμενων ρύπων και την αύξηση του μεριδίου των ΑΠΕ στο ενεργειακό της ισοζύγιο …».

Για όλους τους παραπάνω βάσιμους και νόμιμους  λόγους, οι φορείς και οι πολίτες της Σκύρου που υπογράφουμε το παρόν Υπόμνημα,  

                                   Ζ Η Τ Α Μ Ε

Να απορριφθούν δια παντός και οι δέκα (10) αιτήσεις για χορήγηση αδειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με την εγκατάσταση 111 ανεμογενητριών στη νότια Σκύρο,   της κοινοπραξίας «Αιολική Νοτίου Σκύρου  – Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας – ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε».

ΟΙ  ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ  ΦΟΡΕΙΣ   &    1.600  ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΚΥΡΟΥ  

  για την «Ενωση Πολιτών Σκύρου                              για το Μουσείο Μάνου Φαλτάϊτς

      για τη Προστασία του Περιβάλλοντος»

        

          Στάθης  Ζακυνθινός                                                  Αναστασία Φαλτάϊτς                                             

 

Επισυναπτόμενα:

Χάρτης της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (Ε.Ο.Ε. για τους μεταναστευτικούς διαδρόμους στη χώρα μας.

Η απόφαση υπ’ αριθμ. 177/2007 του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σκύρου, με τη θέση του Δήμου αναφορικά με την εγκατάσταση των 111 ανεμογεννητριών στη Σκύρο της «ΑΙΟΛΙΚΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΣΚΥΡΟΥ ΑΕ.

Οι υπογραφές  των πολιτών και φίλων της Σκύρου, που είναι ολοκληρωτικά αντίθετοι με το έργο και ζητούν την απόρριψη όλων των αιτήσεων για εγκατλασταση αιολικών σταθμών της ανωτέρω εταιρείας

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ :

1) European Commission

    DG Environment

    Beau lien   5

    Brussels,  1049

    BELGIUM

ΥΠΕΧΩΔΕ

 α)Γραφείο Υπουργού

    Χαρ. Τρικούπη  182

    101 78  Αθήνα

 β) Γραφείο Υφυπουργού

     Αμαλιάδος  17

     115 23  Αθηνα

 γ) Γραφείο Γενικού Γραμματέα

    Αμαλιαδος  17 

 δ)  ΕΥΠΕ

  Λ. Αλεξάνδρας  11

  114 73  Αθηνα

ε)Τμήμα Διαχ. Φυσικού Περιβάλλοντος

   Τρικάλων   36

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

α)Γραφείο Γεν. Γραμματέα

Μιχαλακοπουλου  80

101 92  Αθήνα

β)Δ/νση Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας

Μεσογειων  119

101 92  Αθηνα

 ΡΑΕ

Πανεπιστημίου 69 και Αιόλου

10564  Αθήνα

      Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας

   Γραφείο Γενικού Γραμματέα

   Υψηλάντους  1

   351 00  Λαμία

Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ευβοίας

   Βενιζέλου  6

   341 00  Χαλκίδα