Του Αγίου Δημητρίου το Μοναστήρι Εν Σκύρω τη φιλτάτη

Ιωάννης Βογιατζής

                                                                            Αφιερωμένο στην κυρία Αμέρισσα

Τη μέρα που αποφάσισα ν' αφήσω τη θάλασσα και να κυλήσω ως τις πηγές του Κηφισού ποταμού με την αέναη συντροφιά των νυμφών, πήρα μαζί μου χωρίς να ξέρω το γιατί και τον Ηράκλειτο. Φτάνοντας στη μονή του Αγίου Δημητρίου δεν ήξερα καν πως όταν η Ποίηση έρχεται και κατοικεί την υπόσταση, δάφνες και πεύκα ξαναφτιάχνουν τη χαμένη μας ζωφόρο. Η μονή του Αγίου Δημητρίου στην περιοχή του Φερεκάμπου στέκει εκεί τόσους αιώνες σα σύννεφο έτοιμο να πετάξει έξω απ' τον ουρανό μας κάθε συμφορά για να γεμίσει τα πηγάδια της μνήμης. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που οι άνθρωποι με λαβωμένους αγκώνες έφταναν ως εδώ για ν' ανακαλύψουν μέσα στις ροδοδάφνες και τα ρείκια τη μυσταγωγία της προσευχής.