Α'  ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

• 1) Αναστεναγμοί και βάσανα

            1          Αγάπα, αγάπα  τ'ς ώμορφες, μου πέρανε το νού μου

τσαί πλιά  ματάτσα δεν έχου να δυο τους εδικούς μου.

• 1 Αγάπα με, πουλάτσι μου, ως μ' αγαπούσες πρώτα.

Λόγια  του κόσμου μην ακούς, μόν' τη γκαρδιά σου ρώτα.

• 2 Αγάπη πούχα τσ' έχακα απ' την αναμελειά μου,

τώρα τη λέπου  σ' άλλονε τσαί τσαίγετ' η καρδιά μου .

• 3 Αγάπης φλόγα δε γεννά ‘μορφιά με δίχως χάρι,

Ατζίστρι δίχως δόλωμα ποτέ δε μπιάνει ψάρι.

• 4 Αγέρα του καλοτσαιριού, φούσα να περπατούμε

τσαινόργια αγάπη έκανα, να πά να την ευρούμε.

• 5 Τσαινόργια αγάπη τσαί παλιά με βάλανε στη μέση

τσαί δεν εξέρου από τους δυό,  ποια θέ λα με τσερδέσει.

• 6 Άειντε, φώς μου, να φύ'ομε, πριχού μας βαρεθούνε

της γειτονιάς  οι γιώμορφες τσαί μας αναγελούνε.

• 7 Αηδόνια του Μπουγιούκ - Ντερέ τσαί σείς χελιδονάτσα,

α δείτε την αγάπη μου, πέστε της δυο λογάτσα.

            9                                  Αλλά λές τσ' άλλα μου κάνεις,

                                                βάλθητσες να με τρελλάνεις.

            10                                Αλλοίμονο, αλλοίμονο,

                                    ψηλό μου δεντρολίβανο!

            11        Αλλοίμονο! δε  βρζίστσεται στη Ρούμελη βοτάνι,

                        μήτε βασιλικός γιατρός το μπόνο μου να γιάνει.  

            12                                Αλλοίμονο ζαλίζομαι,

                        όντας σε συλλογίζομαι.

• 13 Αλλοίμονο ο δυστυχής σαν άνθρωπο κανένα!

Ως τσαί τα νέφη  τ'  ουρανού κακό λένε για μένα.

            14                                Αλλοίμονο ραϊστηκα,

                                                σαν το γυαλί  τσατσίστηκα.

            15        Αν αρχινήσει  η γλώσσα μου τραγούδια ν' αραδιάσει,

            τους  ώμορφες απ' τα ψηλά θέ να τις κατεβάσει.

• 15 Αναστενάζου από καρδιάς τσαί κλαίου πάσα πούντο,

του κόσμου  τα πουλιά θωρού, τσαί το δικό μου πούν'το;

• 16 Αναστενάζου από καρδιάς τσαί κλαίου πικραμένα

τσ' ολημερίς παρεκαλού: Χάρος δεν είν' για μένα;

18                                Αναστεναγμούς τσαί πόνους

                                    έχου τώρα δυό - τρείς χρόνους.

            19        Αναστενάζου, τσαίγεται ούλο της γής το κάλλη,

            κλαίου τσαί    με τα δάκρυα ξαναγεννιέται πάλι.

• 20 Αναστενάζου, τσαίγονται εννιά χιλιάδες δέντρα,

μαράθη τ'  αχειλάτσι μου, δε θέλει πλιό κουβέντα.

• 21 Αναστενάζου, τσαίγονται όρη, βουνά τσαί δάση,

κλαίου τσαί  κλαίνε τα βουνά, γελού τσαί βγάζουν άθη.

• 22 Αναστενάζου τσαί πονού, λυπούμαι τσαί δακρύζου,

δεν έχου  άλλεν από σε στο γκόσμο να ελπίζου.

• 23 Αναστενάζου, τρέμει η γής τσ' η θάλασσα βογγάει

τσαί τα ψαράτσα του γιαλού στην άμμο τα πετάει.

• 24 Αναστενάζου, τρέμει η γής, λυπούντ' οι πεθαμένοι,

φεύγουν τα χούματα απ' τη γής  τσαί κλαίνε οι καϋμένοι.

• 25 Αναστενάζου, τρέμουνε της θάλασσας τα βάθη,

κλαίου τσαί  κλαίν οι ουρανοί με τα πολλά μου πάθη.

            26                                Αλλοίμονο τσ'  αλλοιμονιά,

                        ψηλή μου  μου δεντρολιβανιά.

27        Αν αρχινήσου τσαί τα ‘που τα πάθη μου  τρα'ούδια,

            η  μαύρη  γής μαραίνεται, δε βγάνει πλιά λουλούδια.

28        Ανέβα πάνου στη μουρζά τσαί μέτρησε τα φύλλα,

            λογάρζανε τσαί τον τσαιρό  που με παιδεύεις, στσύλα!

29        Αν είσαι δυοσμαρίνι, να πέσει τ'  άθι σου,

                        να μαραθή  η καρδιά σου  τσαί τ'  αχειλάτσι σου,

• 30 Αν έθελες, χαδούλα μου, να με γλυκοφιλήσεις,

σου ‘σαι γιατρός τσαί βότανα , το μπόνο μου να σβήσεις.

• 31 Αν έξερα το τέλος μου, πους θ' αποκαταντήσου,

δέ θ' άνοιγα το στόμα μου αθρώπου να μιλήσου.

• 32 Αν ήταν τρόπος, μάτια μου, να βγαινες απ' το νού μου,

Ίσως να ησυχάζανε  οι πόνοι του κορμιού μου.

• 33 Αν ίσως τσαί δε σ' αγαπού, ο ουρανός ν' αστράψει,

του  Αλτζερίνη το σπαθί απάνου μου να λάψει.

• 34 Αν ίσως μ' αγαπούσες, δε θα ‘κανες αυτά,

δε θα ‘λεγες για μένα τα λόγια τα πικρά.

• 35 Αν ίσως, μαυρομάτα μου, τσαί δε σε αποχτήσου,

σ' αραχανιασμένο  σπήλαιο θα πά να κατοιτσήσου.

• 36 Άνοιξαν τα ουράνια τσαί βγήκαν τρζείς αντζέλοι

τσαί  βγάλαν έναν ορζισμό, όπ' αγαπά να παίρνει,.

• 37 Άνοιξε , γής, μέσα να μπού τσαί, στσεπασέ με, χώμα,

να λείψου  από τα βάσανα  τα' απ' των οχτρών το στόμα.

38        Άνοιξε, γής, μέσα να μπού τσαί , χώμα, στσέπασέ με.

Έτσι που με κατάντησες, στον Άδη αντάμωσέ με.

            39        Αν ίσως τσαί σ' απόβγαλα από το λοϊσμό μου,

            τ' Αλιτζερίνη το σπαθί να κόψει το λαιμό μου.

• 40 Αν τα δάκρζυα μου δε λέπεις, στεναγμούς δεν αγρζοικάς,

καταπληγωμέν' αστήθι  δε λυπάσαι να χτυπάς;

            41                                Αλύπητες δύο μαχαιριές

                                                έναι τα λόγια που μου λές.

            42        Αντάμα με τη νιότη σου τσαί το γλυκό σου κάλλη

                        λίγον τσαιρό θ' ανθίσουνε τσαί θα χαθούνε πάλι.

• 43 Αντάμα με τον έρωτα εβγήκαμε τσυνήγι

τσ'  όποιο πουλάτσι  βρζίσκαμε  δεν τ'  άφηνα να φύγει.

• 44 Αντίς γιατρός, ζωή μου τρώς τσ' αντί για να με γιάνεις,

στο πληγωμένο στήθος μου  άλλη φωτιά μου βάνεις.

857     Ώ Παναγιά μου Λυμπιανή, Χριστέ του Μαυρουνά μου,

                        να πάρου  την αγάπη μου, να γιατρευτή η καρδιά μου.

• 858 Ω Παναγιά μου, τα πράματα στο γκόσμο πως περνούνε!

Άλλοι μερώνουν τα πουλιά τσ' άλλοι  τα τσυνηγούνε.

• 859 Ω Παναγιά του Τσελεπή, βοήθα μη μπεθάνου,

γιατί δεν τέν εχάρησα το γκόσμο τον απάνου.

• 860 Ω Παναγιά του Τσελεπή, τσαί Παναγιά του Δούκα,

φύλαγε την αγάπη μου τη μπρωτινήν οπούχα.

• 861 Ω Παναγιά του Τσελεπη με τα πολλά καντήλια

φέρε μου  την αγάπη μου, να σου τα κάμου χίλια.

• 862 Ω Παναγιά του Τσελεπή, δώσε μου χαρτζηλίτσι,

γιατί δε μούμεινε παράς από το μπεκρηλίτσι.

• 863 Ως αγαπά η Παναγιά το μιντζιβί λιβάνι,

έτσι τεν αγαπού τσαί γώ της Αργυρής το Γιάννη.

• 864 Ω Παναγιά Τσερά - Ψωμού, ούλα να τα μερώσεις,

Τσαί τον τσαινόργιε γείτονα μένα να μου τε δώσεις.